วารสารเศรษฐศาสตร์ประยุกต์และกลยุทธการจัดการ
คณะเศรษฐศาสตร์ ศรีราชา มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา ได้ดำเนินการจัดทำวารสาร ภายใต้ชื่อ Journal of Applied Economics and Management Strategy (วารสารเศรษฐศาสตร์ประยุกต์และกลยุทธ์การจัดการ) ที่มีการเผยแพร่ในรูปแบบออนไลน์ ใช้เลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร ISSN 2985-1408 (Online) จากผลการประเมินคุณภาพวารสารวิชาการที่อยู่ในฐานข้อมูล TCI (ศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย) รอบที่ 5 พ.ศ. 2568-2572 เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2568 วารสารฯ ได้ถูกจัดให้เป็น วารสารกลุ่มที่ 1 โดย ศูนย์ TCI (ศูนย์ดัชนีการอ้างอิงวารสารไทย) ได้ทำการรับรองคุณภาพของวารสารตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2568 ไปจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2572 ประวัติความเป็นมาของวารสาร สรุปได้เป็น 2 ช่วง ดังนี้ 1. ช่วงแรก ในระยะเริ่มแรก วารสารใช้ชื่อว่า “วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ (Journal of Economics and Management Strategy)” โดยเผยแพร่ในสองรูปแบบ ได้แก่ (1) รูปเล่มตีพิมพ์ (Print) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2557 ถึง พ.ศ. 2563 ใช้เลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร ISSN 2350-9864 (Print) และ (2) รูปแบบออนไลน์ (Online) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 ถึง พ.ศ. 2566 (ปีที่ 10 ฉบับที่ 1 มกราคม–มิถุนายน 2566) ใช้เลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร ISSN 2586-9744 (Online) ทั้งนี้ วารสารมีการเผยแพร่ปีละสองฉบับ ได้แก่ ฉบับที่ 1 (มกราคม–มิถุนายน) เผยแพร่ในเดือนมิถุนายน และ ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม–ธันวาคม) เผยแพร่ในเดือนธันวาคม 2. ช่วงที่สอง ต่อมาในปี พ.ศ. 2566 (ปีที่ 10 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2566) วารสารได้เปลี่ยนชื่อเป็น “Journal of Applied Economics and Management Strategy (วารสารเศรษฐศาสตร์ประยุกต์และกลยุทธ์การจัดการ)” ที่มีการเผยแพร่ในรูปแบบออนไลน์ ภายใต้เลขมาตรฐานสากลประจำวารสาร ISSN 2985-1408 (Online) โดยคงกำหนดการเผยแพร่ปีละสองฉบับต่อเนื่องจนถึงปี พ.ศ. 2568 (ปีที่ 12 ฉบับที่ 2 กรกฎาคม-ธันวาคม 2568) ทั้งนี้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2569 (ปีที่ 13 ฉบับที่ 1) กำหนดการเผยแพร่ผ่านช่องทางออนไลน์ ปีละ 3 ฉบับ คือ ฉบับที่ 1 (มกราคม-เมษายน) เผยแพร่ในเดือน เมษายน ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม-สิงหาคม) เผยแพร่ในเดือน สิงหาคม และ ฉบับที่ 3 (กันยายน-ธันวาคม) เผยแพร่ในเดือน ธันวาคม
ปัจจัยที่ส่งผลต่อคะแนนผลสัมฤทธิ์ของงานและคะแนนสมรรถนะของพนักงาน ประเภทสนับสนุน: กรณีศึกษาสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยขอนแก่น
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้ข้อมูลทุติยภูมิ ทำการวิเคราะห์ด้วยสถิติพรรณนาและสถิติเชิงอนุมาน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อคะแนนผลสัมฤทธิ์ของงานและคะแนนสมรรถนะรายบุคคล สังกัดสำนักงานอธิการบดี มหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยการศึกษาสถิติเชิงพรรณนาและใช้วิธีการวิเคราะห์ด้วยการถดถอยเชิงเส้นแบบปกติ โดยข้อมูลจากเอกสารคะแนนการประเมินรายบุคคลของพนักงานมหาวิทยาลัยประเภทสนับสนุน จำนวนทั้งสิ้น 349 รายการ ผู้วิจัยได้นำคะแนนการประเมินรายบุคคลของพนักงานประเภทสนับสนุน จากกองทรัพยากรบุคคลของมหาวิทยาลัยขอนแก่นมาวิเคราะห์ ซึ่งเป็นข้อมูลทุติยภูมิ โดยใช้ข้อมูลคะแนนประเมินสมรรถนะประจำรอบวันที่ 1 มิถุนายน 2566 - 31 พฤษภาคม 2567 ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนรวมเฉลี่ยของพนักงานอยู่ที่ 90.94 คะแนน จากคะแนนเต็ม 100 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับดีเด่นเมื่อเทียบกับเกณฑ์ประเมินในคู่มือการประเมินผลการปฏิบัติงาน โดยแบ่งเป็นด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์เฉลี่ย 53.06 คะแนน และด้านสมรรถนะเฉลี่ย 37.88 คะแนน 2) พนักงานเพศหญิงมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ของงานสูงกว่าเพศชายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ 3) หน่วยงานที่เน้นการทำงานเกี่ยวข้องกับบุคคลมีคะแนนผลสัมฤทธิ์ของงานสูงกว่าหน่วยงานประเภทอื่น 4) ประสบการณ์การทำงานมีผลเชิงบวกต่อคะแนนการประเมินในช่วงแรก (p-value < 0.10) แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไป อัตราการเพิ่มของคะแนนจะชะลอตัวลง ปัจจัยที่ส่งผลต่อคะแนนผลสัมฤทธิ์ของงานอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ เพศ ลักษณะงานของหน่วยงานที่รับผิดชอบ ประสบการณ์การทำงาน ในส่วนระดับการศึกษาไม่มีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญ โดยแบบจำลองสามารถอธิบายความแปรปรวนของคะแนนผลสัมฤทธิ์ของงานได้ร้อยละ 23.55 คะแนนสมรรถนะได้ร้อยละ 4.96 และคะแนนรวมได้ร้อยละ 13.76 ผลการวิจัยนี้สามารถนำไปปรับใช้ในการวางแผนกลยุทธ์พัฒนาบุคลากร การจ้างงาน การออกแบบ โครงสร้างองค์กร และการมอบหมายงานที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานโดยรวมต่อไป
ปณัทพร เรืองเชิงชุม
ลิขสิทธิ์ (c) 2025 วารสารเศรษฐศาสตร์ประยุกต์และกลยุทธการจัดการ https://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/4.0
การวิเคราะห์ต้นทุนประสิทธิผลการส่งเสริมสุขภาพและโภชนาการกลุ่มผู้สูงอายุ ตำบลคลองปราบ อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี
การวิจัยนี้ออกแบบเพื่อนำมาสู่ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุ การดำเนินการวิจัย ได้ใช้พื้นที่ตำบลคลองปราบ อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ต้นทุนประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมภาวะสุขภาพ และโภชนาการของผู้สูงอายุในพื้นที่ตำบลคลองปราบ อำเภอบ้านนาสาร จังหวัดสุราษฎร์ธานี ข้อมูลที่ใช้ในการวิจัยเป็นข้อมูลที่ได้จากเก็บแบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่าง ที่เข้าร่วมที่โครงการส่งเสริมสุขภาพและโภชนาการกลุ่มผู้สูงอายุ จำนวน 105 คน สถิติที่ใช้เพื่อการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ F-test (ANOVA) เชฟเฟ่ การประเมินต้นทุนประสิทธิผล และการประเมินผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน การศึกษานี้ ได้ออกแบบการสะกิดพฤติกรรมผู้สูงอายุ 3 กลุ่ม คือ กลุ่มที่ 1 สะกิดโดยอบรมเชิงปฏิบัติการให้ความรู้โภชนาการและพัฒนาสูตรอาหารพื้นถิ่น กลุ่มที่ 2 สะกิดโดยปรับความรู้สึกให้ตัดสินเลือกได้อย่างเหมาะสมผ่านแอปพลิเคชันที่พัฒนา แพลตฟอร์มการสื่อสารดิจิทัลแอปพลิเคชัน LINE (Line Official Account) กลุ่มที่ 3 สะกิดกระตุ้นพฤติกรรมผ่านแอปพลิเคชันไลน์โดยการสร้างไลน์กลุ่ม ผลการศึกษา ต้นทุนประสิทธิผลของโปรแกรมส่งเสริมภาวะสุขภาพและโภชนาการของผู้สูงอายุ วิธีการวิเคราะห์ต้นทุน-ประสิทธิผล พบว่า วิธีการผ่านไลน์กลุ่มดีที่สุด ประกอบด้วยด้านสุขภาพ ด้านจิตใจและคุณภาพชีวิต ด้านค่าใช้จ่ายด้านอาหาร และการบริโภค ส่วนวิธีการผ่านแพลตฟอร์มการสื่อสารดิจิทัลแอปพลิเคชัน LINE (Line Official Account) ดีที่สุด ในด้านค่าใช้จ่ายทางการแพทย์และสุขภาพ การใช้วิธีผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน พบว่าวิธีการพัฒนาสูตรมาตรฐานและคู่มือ ผลการคำนวณ ผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน (SROI) แบบ Ongoing (ปีที่ 0) เท่ากับ 1:0.19 วิธีการใช้แพลตฟอร์มการสื่อสารดิจิทัลแอปพลิเคชัน LINE (Line Official Account) ผลการคำนวณ ผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน (SROI) แบบ Ongoing เท่ากับ 1:0.20 และวิธีการใช้ไลน์กลุ่ม ผลการคำนวณ ผลตอบแทนทางสังคมจากการลงทุน (SROI) แบบ Ongoing เท่ากับ 1:0.18 ดังนั้น ควรนำรูปแบบการสะกิดของโครงการวิจัยมาใช้ต่อเนื่องในการส่งเสริมภาวะสุขภาพและโภชนาการของผู้สูงอายุ เพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรในระยะยาวอย่างมีประสิทธิภาพ
พิจิตรา แก้วพิชัย
มโนลี ศรีเปารยะ เพ็ญพงษ์
Valuing Workplace Risks in Thailand: Insights into the Value of Statistical Life and Injury
Promoting safe working environments is crucial to achieving Sustainable Development Goal (SDG) 8. However, progress in Thailand has been hindered by persistently high rates of workplace fatalities and injuries. Estimating their economic cost is essential for designing effective policies. This study uses national labor force survey data and workplace risk information from 2014 to 2021 to estimate the Value of a Statistical Life (VSL), the Value of a Statistical Injury (VSI), and the human cost of occupational risks in Thailand. It provides the first comprehensive VSL and VSI estimates for the country, addressing endogeneity and selection bias while considering both fatal and non-fatal risks. Using a hedonic log-wage model, the 2021 VSL and VSI averaged USD 2,015,693.92 and USD 697,579.49 (PPP), respectively. The results reveal disparities: male and non-manual workers had higher values than female and manual workers, while older workers and those in Bangkok had the highest estimates. Notably, injuries imposed a greater economic burden than fatalities, as reflected in VSI values. These findings underscore the need to reassess Thailand’s compensation structures and safety regulations to better reflect the true costs of occupational hazards.
ปัจจัยลักษณะกิจการและอัตราส่วนทางการเงินที่ส่งผลต่อการอยู่รอด ของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย
ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (SMEs) ควรสร้างความยั่งยืนจากความสามารถในการหลีกเลี่ยงปัญหาทางการเงินเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาทางเศรษฐกิจที่มักเกิดขึ้นในประเทศกำลังพัฒนา การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยลักษณะกิจการและอัตราส่วนทางการเงินที่ส่งต่อการอยู่รอดของ SMEs ในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย การสุ่มตัวอย่างแบบมีระบบที่ใช้ในข้อมูลของบริษัทจากสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (สสว.) และกรมพัฒนาธุรกิจการค้า จำนวน 230 ตัวอย่าง ใช้การวิเคราะห์สมการถดถอยพหุคูณ พบว่า ปัจจัยที่ส่งผลต่อการอยู่รอดของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ของประเทศไทย อย่างมีนัยสำคัญ โดยการอยู่รอดที่วัดจากอัตราผลตอบแทนจากสินทรัพย์รวม คือ สถานะในการดำเนินกิจการ จำนวนปีที่ดำเนินกิจการ อัตราส่วนทุนหมุนเวียน และอัตราส่วนหนี้สินรวมต่อทุนดำเนินงาน ในส่วนการอยู่รอดที่วัดจากอัตราผลตอบแทนต่อส่วนของผู้ถือหุ้น คือ จำนวนปีที่ดำเนินกิจการ ทุนจดทะเบียน รายได้หลัก อัตราส่วนทุนหมุนเวียน อัตราส่วนหนี้สินรวมต่อสินทรัพย์รวม ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า ความยั่งยืนของ SMEs เกี่ยวข้องกับโครงสร้างทุนและการจัดการธุรกิจในระยะยาว ดังนั้น ภาครัฐควรออกแบบมาตรการสนับสนุน เช่น การส่งเสริมการเข้าถึงแหล่งทุน การอบรมด้านการจัดการทางการเงิน ในขณะที่ SMEs ควรเน้นการบริหารทุนหมุนเวียนและการควบคุมหนี้สิน เพื่อสร้างความอยู่รอดในระยะยาว
เปรมภาว์ ด้วยทอง
อิทธิพลของทุนมนุษย์ต่อความสามารถด้านนวัตกรรมของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม: บทบาทของตัวแปรคั่นกลางทุนโครงสร้างและทุนความสัมพันธ์
งานวิจัยที่ผ่านมาระบุว่า ทุนมนุษย์ส่งผลทางบวกต่อผลการดำเนินงานขององค์กรในมิติต่างๆ แต่ยังมีงานวิจัยจำนวนน้อยที่ศึกษาอิทธิพลของทุนมนุษย์ที่มีผลต่อความสามารถด้านนวัตกรรมขององค์กร อันนำไปสู่ความได้เปรียบในการแข่งขันขององค์กร งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของทุนมนุษย์ต่อความสามารถด้านนวัตกรรมของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม และบทบาทของทุนโครงสร้างและทุนความสัมพันธ์ในฐานะตัวแปรคั่นกลางที่อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างทุนมนุษย์และความสามารถด้านนวัตกรรมขององค์กร โดยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือ วิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม ภาคการผลิตในพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย จำนวน 109 องค์กร เก็บข้อมูลโดยการส่งแบบสอบถามทางไปรษณีย์ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากเจ้าของธุรกิจหรือผู้บริหารระดับสูง จำนวน 109 ราย และวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง ประกอบด้วย 2 ขั้นตอน คือ การวิเคราะห์โมเดลการวัดด้วย การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและการวิเคราะห์โมเดลโครงสร้าง ผลการวิเคราะห์ยืนยันสมมติฐานการวิจัย โดยพบว่า ทุนมนุษย์มีอิทธิพลทางตรงเชิงบวกต่อทุนโครงสร้างและทุนความสัมพันธ์ของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (β=0.736, β=0.604, p<0.001) และทุนมนุษย์มีอิทธิพลทางอ้อมเชิงบวกต่อความสามารถด้านนวัตกรรมขององค์กรผ่านอิทธิพลของทุนโครงสร้างและทุนความสัมพันธ์ (β=0.241, β=0.175, p<0.05) ผลการวิจัยแสดงให้เห็นถึงบทบาทสำคัญของทุนมนุษย์ในการเสริมสร้างทุนโครงสร้างและทุนความสัมพันธ์ขององค์กร ดังนั้นผู้นำของวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมควรมีการส่งเสริมและพัฒนาทุนมนุษย์ ทุนโครงสร้างและทุนความสัมพันธ์ อันนำไปสู่การพัฒนาความสามารถด้านนวัตกรรมขององค์กรตามมา
R&D, Innovation and Profit in Food Firms in Thailand
This study investigates the impact of R&D expenditure on firm performance using panel data from 42 food firms listed on the Stock Exchange of Thailand (SET). We first analyze the effect of R&D spending on gross profit and find that its second lag has a strong positive impact. Next, we examine innovation outputs including patent applications and new product launches and observe that both have a negative effect on gross profit. Finally, we construct an Innovation Index using factor analysis to capture latent innovation activities. The index shows a significant positive relationship with gross profit, highlighting the multidimensional nature of innovation in the food industry. Based on these findings, we recommend that the government and Thai food firms continue to strengthen support for R&D to enhance long term competitiveness.
ปัจจัยที่ส่งผลต่อการร่วมกิจกรรมการอนุรักษ์แหล่งที่อยู่อาศัยเต่าปูลู ของประชาชนชุมชนบ้านนาตอง ตำบลช่อแฮ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่
ถิ่นที่อยู่ของเต่าปูลูต้องอาศัยป่าและทรัพยากรธรรมชาติ และความร่วมมือกับชุมชนในการอนุรักษ์ เพื่อให้เต่าปูลูยังคงอยู่ในพื้นที่ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการร่วมกิจกรรมการอนุรักษ์ และ 2) เสนอแนะแนวทางในการอนุรักษ์เต่าปูลู โดยใช้วิธีการเก็บข้อมูลการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างจำนวน 73 ตัวอย่าง ในพื้นที่ชุมชนบ้านนาตอง ตำบลช่อแฮ อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ ใช้การวิเคราะห์เชิงพรรณนา และการวิเคราะห์สมการถดถอยโลจิสติก โดยมีตัวแปรตาม คือ การอนุรักษ์พื้นที่แหล่งอาศัยของเต่าปูลู และมีตัวแปรอิสระ 11 ตัว ได้แก่ เพศ อายุ สมาชิกในครัวเรือน รายได้ ระดับการศึกษา ประสบการณ์ ลักษณะเต่า การใช้ประโยชน์ ผู้นำชุมชน คุ้มครองแหล่งอาศัย และคุ้มครองสัตว์ป่า ผลการศึกษาพบว่า ส่วนใหญ่มีการเข้าร่วมกิจกรรมอนุรักษ์พื้นที่แหล่งอาศัยเต่าปูลูร้อยละ 82.2 พบปัจจัยที่มีผลต่อการร่วมกิจกรรมการอนุรักษ์พื้นที่แหล่งอาศัยของเต่าปูลูชุมชนบ้านนาตอง จำนวน 4 ตัวแปร ได้แก่ สมาชิกในครัวเรือน (p-value = 0.035) ลักษณะเต่าปูลู (p-value = 0.014) คุ้มครองแหล่งที่อยู่อาศัย (p-value = 0.016) และผู้นำชุมชน (p-value = 0.031) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 จำนวนสมาชิกในครัวเรือนส่งผลให้มีการเข้าร่วมในกิจกรรมการอนุรักษ์เพิ่มขึ้น เนื่องจากมีความต้องการให้มีการคงอยู่ของทรัพยากรธรรมชาติต่อไปในอนาคต ด้านการรับรู้ลักษณะเต่าปูลูจะช่วยทำให้เกิดการแยกชนิดเต่าปูลูกับเต่าชนิดอื่นได้ชัดเจน ซึ่งเต่าปูลูเป็นสัตว์ป่าคุ้มครองด้วยกฎหมาย ทำให้ชุมชนต้องมีความรู้ด้านกฎหมายอย่างถูกต้อง และผู้นำชุมชนหรือผู้ใหญ่บ้านมีบทบาทสำคัญในการให้ข้อมูลและถ่ายทอดข้อมูลที่ถูกต้องเพื่อนำไปสู่การตัดสินใจเข้าร่วมกิจกรรมอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเหมาะสม และแนวทางการมีส่วนร่วมแบ่งเป็น 3 ด้าน ได้แก่ .ด้านสังคมเพื่อวางแผนการอนุรักษ์ให้เป็นไปตามลักษณะทางภูมิศาสตร์ของชุมชนบ้านนาตอง ด้านสิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติเพื่อจัดการอนุรักษ์อย่างเหมาะสมและเป็นไปตามกฎหมายสัตว์ป่าคุ้มครอง และด้านเศรษฐกิจเพื่อส่งเสริมให้ชุมชนมีรายได้จากการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ดังนั้น เมื่อชุมชนมีการเห็นถึงคุณค่า การใช้กฎหมายเข้ามาครอบคุมอย่างเข้มงวด และการมีผู้นำเข้มแข็งภายในชุมชน ทำให้ช่วยรักษาแหล่งที่อยู่อาศัยและแหล่งอาหารของเต่าปูลูให้คงอยู่อย่างเหมาะสม
พุฐิตา จันทร์บรรพต
การทรานส์ฟอร์มทุนมนุษย์หลายช่วงวัยเพื่อรองรับสังคมสูงวัย ด้วยการเพิ่มทักษะการเรียนรู้ตลอดชีวิตและขับเคลื่อนสู่ Silver Economy ผ่านแพลตฟอร์มการเรียนออนไลน์และปัญญาประดิษฐ์
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการหลักสูตรผู้ประกอบการหลายช่วงวัย 2) เพื่อพัฒนาหลักสูตรผู้ประกอบการหลายช่วงวัยโดยใช้แพลตฟอร์มออนไลน์และปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence: AI) 3) เปรียบเทียบรูปแบบการเรียนบนแพลตฟอร์มออนไลน์ โดยไม่มีการใช้ AI กับการเรียนแบบ แพลตฟอร์มออนไลน์ ซึ่งมีการใช้ AI ร่วมด้วย เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูล ประกอบด้วยแบบสอบถามและแบบทดสอบ ในการวิเคราะห์ข้อมูลเพื่อบรรลุวัตถุประสงค์ข้อที่ 3 โดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test, One-way ANOVA, Paired–Sample t-test, แบบจำลองโลจิต กลุ่มตัวอย่างจำนวน 759 ราย จาก 6 กลุ่มอายุ ได้แก่ 1) 20-29 ปี 2) 30-39 ปี 3) 40-49 ปี 4) 50-59 ปี 5) 60-69 ปี 6) อายุ 70 ปีขึ้นไป และจาก 5 ประเภทกลุ่มอาชีพ ได้แก่ 1) อุตสาหกรรมการผลิต 2) อุตสาหกรรมการค้า 3) อุตสาหกรรมบริการ 4) วิสาหกิจชุมชน 5) อื่นๆ โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่าง ระยะเวลาที่ใช้ในการทดลองใช้หลักสูตร 1 ปี ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1) ความต้องการหลักสูตรผู้ประกอบการหลายช่วงวัย ต้องการแสวงหาความรู้เพิ่มเติม (ร้อยละ 25.91) รองลงมา ได้แก่ ต้องการเพิ่มความรู้และทักษะสำหรับการทำงานยุคใหม่ (ร้อยละ 19.09) และต้องการนำความรู้มาใช้ในการปรับปรุงธุรกิจของตนเอง/ที่ทำงาน (ร้อยละ 18.32) ตามลำดับ 2) หลักสูตรผู้ประกอบการหลายช่วงวัยที่พัฒนาขึ้น ประกอบด้วย4 ชุดวิชา ได้แก่ นวัตกรรม/ธุรกิจและเทคโนโลยี การบริหารโรงงาน/การผลิตและซ่อมบำรุง การบริหารโลจิสติกส์และซัพพลายเชน และ การบริหารทรัพยากรมนุษย์ 3) การสอนวิธีที่ 2 ซึ่งมีการนำเอา AI มาใช้ร่วมในการสอน ส่งผลให้ผู้เรียนมีคะแนนค่าเฉลี่ยมากกว่าการสอนวิธีที่ 1 มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองวิธีการสอน โดยมีขนาดของผลกระทบ (Effect Size) ที่สูง ซึ่งบ่งชี้ถึงความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างวิธีการสอนทั้ง 2 แบบ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าการนำแนวคิด ADDIE Model มาประยุกต์ในขั้นตอนการพัฒนาหลักสูตรผู้ประกอบการหลายช่วงวัยโดยใช้การเรียนการสอนผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์และและปัญญาประดิษฐ์ทำให้หลักสูตรมีความเหมาะสมและสามารถนำไปใช้ได้ในการสอนได้
พรประสิทธิ์ เด่นโมฬี
สิริฉันท์ สถิรกุล เตชพาหพงษ์
สุชาติ พรหมขัติแก้ว
ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผันผวนในตลาดยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย
ประเทศไทยมีผลผลิตยางพารามากเป็นอันดับหนึ่งของโลก แต่เกษตรกรและผู้ประกอบธุรกิจที่เกี่ยวข้องในประเทศไทยต่างเผชิญกับความผันผวนสูงในตลาดยางพาราของไทยอย่างต่อเนื่อง การศึกษานี้ จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความผันผวนในตลาดยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทย โดยใช้ราคายางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ตลาดกลางหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา เป็นตัวแทนตลาด ใช้ข้อมูลทุติยภูมิรายเดือนระหว่าง มกราคม พ.ศ. 2558 ถึงธันวาคม พ.ศ. 2567 ทำการประเมินอิทธิพลของตัวแปรจากสมการถดถอยเชิงเส้นพหุคูณและโครงข่ายประสาทเทียม เพื่อเลือกวิธีที่เหมาะสมที่สุด จากเกณฑ์ค่าเปอร์เซ็นต์ความคลาดเคลื่อนสัมบูรณ์เฉลี่ย ตัวแปรตาม คือ ราคายางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ตลาดกลางหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ตัวแปรอิสระ ประกอบด้วย ราคาน้ำมันดิบ ราคายางสังเคราะห์ ปริมาณการส่งออกยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ปริมาณการส่งออกยางพาราของประเทศไทย ราคายางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ในตลาดล่วงหน้ากรุงเทพ ตลาดล่วงหน้าโตเกียว ตลาดล่วงหน้าสิงคโปร์ และอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างเงินบาทกับดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ผลการศึกษาพบว่าวิธีโครงข่ายประสาทเทียมมีความแม่นยำในการพยากรณ์มากกว่า โดยตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อความผันผวนในตลาดยางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ของประเทศไทยมากที่สุด 3 ลำดับแรก ได้แก่ ราคายางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ในตลาดล่วงหน้ากรุงเทพ (100%) ราคายางพาราแผ่นรมควันชั้น 3 ในตลาดล่วงหน้าสิงคโปร์ (51.8%) และปริมาณการส่งออกยางพาราของประเทศไทย (29.8%) ซึ่งเกษตรกร ผู้ประกอบธุรกิจ และภาครัฐสามารถนำไปใช้เป็นแหล่งข้อมูลในการตัดสินใจได้
ณิชารัศม์ จุติอารีย์ชัย
สุดารัตน์ นิจสุนกิจ
ความพร้อมการพัฒนาองค์กรด้วยกรอบแนวคิดเทคโนโลยี-องค์กร-สภาพแวดล้อม เพื่อรองรับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจซื้อมาขายไป
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับความคิดเห็นด้านคุณลักษณะด้านเทคโนโลยี คุณลักษณะขององค์กร คุณลักษณะของสภาพแวดล้อม และความพร้อมการพัฒนาองค์กร 2) ศึกษารูปแบบความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของคุณลักษณะด้านเทคโนโลยี คุณลักษณะขององค์กร และคุณลักษณะของสภาพแวดล้อมที่ส่งผลต่อความพร้อมการพัฒนาองค์กร และ 3) ทดสอบประเภทของธุรกิจในฐานะตัวแปรกำกับกรอบแนวคิดเทคโนโลยี-องค์กร-สภาพแวดล้อม สู่ความพร้อมการพัฒนาองค์กรเพื่อรองรับเทคโนโลยีปัญญาประดิษฐ์ของธุรกิจซื้อมาขายไป เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบไม่อาศัยความน่าจะเป็นจากผู้ประกอบการองค์กรธุรกิจซื้อมาขายไป ในพื้นที่จังหวัดภาคเหนือ จำนวน 354 ราย และวิเคราะห์โมเดลด้วยแบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า 1) ผู้ประกอบการมีความคิดเห็นด้านคุณลักษณะด้านเทคโนโลยี และความพร้อมการพัฒนาองค์กร อยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.11) รองลงมาคือ คุณลักษณะของสภาพแวดล้อม (ค่าเฉลี่ย 3.99) และคุณลักษณะขององค์กร (ค่าเฉลี่ย 3.93) ตามลำดับ 2) ปัจจัยคุณลักษณะด้านเทคโนโลยีมีอิทธิพลทางตรงต่อความพร้อมการพัฒนาองค์กรมากที่สุด (อิทธิพลรวม 0.518) รองลงมาคือ คุณลักษณะของสภาพแวดล้อม (อิทธิพลรวม 0.190) และคุณลักษณะขององค์กร (อิทธิพลรวม 0.146) ตามลำดับ และ 3) ผลการวิเคราะห์อิทธิพลตัวแปรกำกับ พบว่า ประเภทของธุรกิจเป็นตัวแปรกำกับเส้นทางอิทธิพลของคุณลักษณะด้านเทคโนโลยี สู่ความพร้อมการพัฒนาองค์กร (Effect = -0.198, t = 2.188, p-value = 0.05) และมีอำนาจการพยากรณ์สูงขึ้น (จาก R2 = 0.647 เป็น R2 = 0.660) ผลการวิจัยสามารถนำไปเป็นแนวทางในการพัฒนาศักยภาพด้านเทคโนโลยี บุคลากร และการบริหารจัดการ เพื่อสามารถปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลง และยกระดับประสิทธิภาพการดำเนินธุรกิจในยุคดิจิทัลได้อย่างเหมาะสม
ชาญณรงค์ ธรรมธัญลักษณ์
ประสิทธิชัย นรากรณ์
ธัมมะทินนา ศรีสุพรรณ
Exploring Thailand's Wellness Economy: Opportunities for Expansion and Major Challenges
This study presents a comprehensive analysis of Thailand’s wellness industry, examining its value chain, competitive positioning, and potential for growth. By integrating in-depth interviews with 23 key informants and secondary data covering the period from 1999 to 2025, the study identifies Thailand’s core strengths-including internationally accredited medical standards, unique cultural offerings, and competitive pricing-as well as opportunities driven by an aging population, rising health awareness, and supportive government policies. Key challenges, such as language barriers, safety concerns, workforce limitations, and inconsistent business reputations, are also highlighted, underscoring the need for strategic planning in a competitive global context. Thailand’s initiatives in public–private collaboration, ASEAN regional integration, and innovation across medical services, health products, education, and traditional medicine demonstrate a strong commitment to becoming the region’s leading wellness hub. Leveraging its natural and cultural assets, Thailand should aim to offer holistic wellness experiences while strengthen skills, safety, infrastructure, and innovation to attract international travelers and build a sustainable, globally competitive wellness industry.
พฤติกรรมผู้บริโภคและแนวทางพัฒนาการตลาดเนื้อสุกรอินทรีย์ในประเทศไทย
ในปัจจุบันผู้บริโภคให้ความสำคัญกับสุขภาพและความปลอดภัยจากการบริโภคเนื้อสัตว์เพิ่มมากขึ้น ทำให้เนื้อสุกรอินทรีย์กลายเป็นทางเลือกใหม่ที่ได้รับความสนใจ แต่ยังมีข้อจำกัดด้านการผลิตและการเข้าถึงสินค้า การศึกษานี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจบริโภคเนื้อสุกรอินทรีย์ รวมถึงศึกษากลยุทธ์การจัดการด้านการตลาดที่เหมาะสมในการพัฒนาตลาดเนื้อสุกรอินทรีย์ การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามสำรวจกลุ่มผู้บริโภคจำนวน 400 ตัวอย่าง รวมถึงการสัมภาษณ์ผู้ที่เกี่ยวข้องในห่วงโซ่อุปทานสุกรอินทรีย์ การวิเคราะห์แบ่งเป็น 3 ส่วน ได้แก่ การวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภคด้วยสถิติพรรณนา การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อด้วยแบบจำลองถดถอยโลจิสติกทวิ (Binary Logit Model) และแบบจำลองถดถอยเชิงเส้น (Linear Regression Model) และการวิเคราะห์ด้านการตลาดด้วย SWOT และ TOWS Matrix ผลการศึกษา พบว่า แม้ผู้บริโภคส่วนใหญ่รู้จักเนื้อสุกรอินทรีย์แต่มีเพียงส่วนน้อยที่เคยบริโภค ผู้บริโภครับรู้ถึงคุณค่า ความปลอดภัย และผลดีต่อสิ่งแวดล้อมของเนื้อสุกรอินทรีย์ แต่ยังขาดความเข้าใจเกี่ยวกับผลกระทบของฮอร์โมนในการผลิต การวิเคราะห์ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจซื้อ พบว่า อายุ การศึกษา การรับรู้ในตัวสินค้า และพฤติกรรมบริโภคอาหารปลอดสารพิษของครัวเรือน มีผลต่อการตัดสินใจอย่างมีนัยสำคัญ นอกจากนี้มาตรฐานการผลิตและแบรนด์สินค้ามีอิทธิพลทั้งต่อผู้บริโภคที่เคยมีและไม่มีประสบการณ์ในการบริโภค โดยกลุ่มแรกให้ความสำคัญกับคุณลักษณะเนื้อสุกร ส่วนกลุ่มหลังพิจารณาจากรูปลักษณ์สินค้า สำหรับแนวทางพัฒนาตลาด ควรมุ่งเน้นการสร้างแบรนด์ที่น่าเชื่อถือ เน้นจุดขายด้านสุขภาพ สิ่งแวดล้อม และสวัสดิภาพสัตว์ พร้อมทั้งส่งเสริมการรวมกลุ่มเกษตรกร พัฒนาระบบรับรอง และวางแผนการตลาดอย่างครบวงจรเพื่อความยั่งยืนของระบบการผลิตและตลาดในระยะยาว
อังศุธร เถื่อนนาดี